Z prof. Anną Radziejewską wspólnie doświadczymy turkusowej samoorganizacji na gruncie muzycznym. To będzie rozgrzewka przed dalszą pracą, czysta praktyka i obserwacja tego, jak jako grupa możemy działać razem.
09:15–09:45, sesja wspólna dla wszystkich uczestników.
prof. Anna Radziejewska
Anna Radziejewska -mezzosopran- ukończyła z wyróżnieniem studia w klasie prof. J. Artysza w UMFC w Warszawie. Jest laureatką wielu krajowych i międzynarodowych konkursów wokalnych. Występowała w tak cenionych miejscach, jak Opera National de Paris, Teatro alla Scala w Mediolanie, Het Concertgebouw w Amsterdamie, Opera National du Rhin w Starsburgu, Bayerische Staatsoper, Vlaamse Opera, Konzerthaus w Wiedniu, Festiwal w Salzburgu, Festiwal Wiener Festwochen, Teatr Wielki – Opera Narodowa w Warszawie. Od 2017 roku jest solistką Polskiej Opery Królewskiej. Odznaczona brązowym i srebrnym medalem Gloria Artis,oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi . Jej nagranie pieśni K. Szymanowskiego -DUX 2008 nagrodzone – Selecionèe par ARTE i Orfèe D’Or 2009. Nagranie Maddalena ai piedi di Cristo A. Caldary -Fryderyk 2018, Feniks 2018. Jest również pedagogiem śpiewu solowego ( prof. dr hab. )na Wydziale Wokalno-Aktorskim Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.
Warto zobaczyć:
Z Grzegorzem Klimarczykiem odnajdziemy nasze trzy moduły w kontekście samoorganizacji.
09:45–10:00, sesja wspólna dla wszystkich uczestników.
Grzegorz Klimarczyk – współtwórca OpenNexus i praktyk drogi do samozarządzania.
Autor książki „Firma bez szefa”, od 2009 roku współtworzy OpenNexus, a od blisko dekady eksperymentuje z tym, jak oddawać ludziom realną odpowiedzialność za organizację. Pracują bez tradycyjnej hierarchii, z jawnością wynagrodzeń i finansów, a zespoły uczestniczą m.in. w decyzjach o zatrudnianiu i rozstawaniu się z ludźmi. Interesuje go nie „Turkus jako idea”, lecz to, co naprawdę działa w praktyce samozarządzania.
„Moją największą lekcją jest to, że sama wolność nie tworzy partnerstwa. Bez jasnych procesów i odpowiedzialności może prowadzić do chaosu, tak jak nadmiar procesów może prowadzić do kontroli. Szukam równowagi pomiędzy jednym a drugim.”
Złap go na networkingu i zapytaj o: jawność wynagrodzeń i finansów; oddawanie decyzji zespołom bez utraty odpowiedzialności; błędy i koszty budowania firmy bez klasycznej hierarchii.
Warsztat grupy roboczej „Uniwersytet Moich Marzeń” (działającej pod Open Eyes Economy) prof. Andrzeja Jacka Bliklego.
Jest to grupa robocza pod seminarium „Co się dzieje z uniwersytetem?” Przy Open Eyes Economy Summit (Fundacja Gospodarki i Administracji Publicznej). Od czterech lat spotykamy się, aby dzielić refleksjami i materiałami dotyczącymi kryzysu akademickiego w Polsce (i na świecie). Przygotowaliśmy rekomendacje zmian w ustawie Gowina, przygotowaliśmy projekt szkoły letniej, mieliśmy szereg wystąpień i tekstów w ramach rdzennego seminarium. Obecnie przygotowujemy publikację o „mocach akademickich” oraz projekt integrujący środowisko akademickie.
Link do strony projektu: cozuniwersytetem.oees.pl
Nie będziemy propagować turkusowego podejścia – będziemy testować jego granice. Nie ma ścisłej definicji Turkusu, więc proponujemy wspólne określenie płaszczyzn i granic, które potencjalnie mają na niego wpływ. Na sali weryfikujemy pomysły uczestników, podając dowody (nie)skuteczności, przykłady i paradygmaty. Może wręcz stworzymy „mapę”, którą pokażemy na podsumowaniu całego modułu – pozwoli nam zarysować kompas i uniknąć ortodoksji w stosowaniu Turkusu.
Cel: ustalenie po co najmniej trzy obszary, które na pewno mają, na pewno nie mają i być może mają wpływ na Turkus.
To nie ma być wykład. Na koniec uczestnicy przedstawią, jakimi drogami doszli do tego, czym jest Turkus w swojej grupie warsztatowej.
Grupa robocza „Uniwersytet Moich Marzeń”: prof. Andrzej Jacek Blikle, Hubert Witczak, Aneta Pisarska, Janusz Rosiek, Jarosław Charchuła.
Grupa działa pod Open Eyes Economy. Możliwe jest zdalne uczestniczenie w roli prowadzącej/ego.
A gdyby turkus, który znasz, był dopiero początkiem?
W turkusie każdy definiuje go po swojemu – i stąd tyle nieporozumień. Dynamika Spiralna daje mapę, która porządkuje ten chaos: pokazuje organizacje jako kolejne poziomy rozwoju i podpowiada, że za „turkusem” z książek jest jeszcze coś więcej. Na tym warsztacie nie usłyszysz wykładu o tym, czym jest turkus. Wspólnie do niego dojdziemy – krok po kroku po spirali – i sprawdzimy, gdzie naprawdę jest dziś Twoja organizacja oraz co leży tuż za horyzontem.
Uczestnicy sami – nie z prezentacji – dojdą do tego, czym Turkus jest, a czym nie jest, używając Dynamiki Spiralnej jako wspólnego języka. Na koniec każda grupa przedstawi, jaką drogą po spirali doszła do turkusu, gdzie widzi jego granice i dalszą ewolucję.
Wychodzisz z własną mapą: wiesz, na którym poziomie spirali realnie działa Twoja organizacja, gdzie przebiega granica turkusu – i co jest krokiem dalej. Bez sloganów, z doświadczeniem, o którym się nie zapomina.
Format: ~60–70 min pracy warsztatowej, do 15 osób.
Aleksander Piecuch (Instytut Zarządzania Organicznego)
Twórca Zarządzania Organicznego®, autor metody podejmowania decyzji „Konsensus bez Kompromisów®”. Prezes francuskiego Instytutu Zarządzania Organicznego. Zamienia korporacyjne piramidy w okręgi. Od 38 lat mieszka i pracuje we Francji.
Prowadzący: Ewa Pilecka – prowadzenie rozprawy i facylitacja; Piotr Pilecki i Grzegorz Klimarczyk – praktycy odpowiadający na zarzuty.
Sprawdzić najczęstsze przekonania o Turkusie i samoorganizacji na konkretnych przykładach. Uczestnicy mają wyjść z odpowiedzią „czy Turkus jest winny swojemu wizerunkowi?”, Zderzenie przekonań i mitów z praktyką: co działa, w jakich warunkach i gdzie są granice samoorganizacji.
Uczestnik wychodzi z własną oceną: co z idei Turkusu warto zabrać do jego organizacji i jakie warunki muszą być spełnione, żeby to miało sens.
Ewa Pilecka – prowadzenie rozprawy i facylitacja.
Piotr Pilecki i Grzegorz Klimarczyk – praktycy odpowiadający na zarzuty.
Piotr Pilecki – współtwórca OŚ EKO, praktyk samozarządzania, autor idei DAsizmu. Wolność i odpowiedzialność traktuje jak dwie strony tej samej monety. Od lat fascynuje go moment podejmowania decyzji: kiedy potrafimy uruchomić mózg logiczny, zobaczyć fakty i konsekwencje, a jednocześnie nie odcinać emocji, tylko potraktować je jako informację o potrzebach. W OŚ EKO właśnie na tym budują swoje „miękko do ludzi, twardo do biznesu”.
Grzegorz Klimarczyk – współtwórca OpenNexus, autor książki „Firma bez szefa”, praktyk drogi do samozarządzania: praca bez tradycyjnej hierarchii, jawność wynagrodzeń i finansów, decyzje o zatrudnianiu podejmowane przez zespoły.
Z prof. Markiem Frankowiczem i Honoratą Fajgą-Żurańską wejdziemy w Europejskie Ramy Kompetencyjne jako podstawę do Turkusu.
Jest to warsztat w module definicyjnym i na jego koniec uczestnicy przedstawią, jakimi drogami doszli do tego, czym jest Turkus w swojej grupie warsztatowej. Bardzo nam zależy, aby to nie były wykłady, ale faktycznie wypracowane przez uczestników wnioski.
„Turkusowe ludki” – Jakich kompetencji wymaga organizacja oparta na autonomii i samoorganizacji?
Idea: Skupiamy się na człowieku, nie na modelu organizacji. Zajmujemy się wyłącznie gotowością ludzi do autonomii i współpracy, bez oceniania samego „turkusu”.
Cele:
– Wypracowanie mapy kompetencji.
– Powiązanie jej z ramami UE (EntreComp, LifeComp, DigComp).
– Poznanie Czworościanu Sprawczości (CHCĘ-POTRAFIĘ-RAZEM-MOGĘ) do odróżniania luk kompetencyjnych od barier systemowych.
Grupa docelowa: Liderzy, HR i każdy oczekujący od ludzi samodzielności, odpowiedzialności i współpracy.
Kluczowy model: Czworościan Sprawczości. Same chęci (CHCĘ) i umiejętności (POTRAFIĘ) to za mało; diagnozujemy też środowisko współpracy (RAZEM) i realne możliwości działania w firmie (MOGĘ).
Materiały: Post-ity, markery, tablica, 4 wydrukowane case’y, kod QR.
Efekty: Autorska mapa kompetencji, znajomość ram UE, gotowe narzędzie diagnostyczne i wysokie zaangażowanie uczestników.
Honorata Fajga-Żurańska
Edukatorka z powołania, od 2021 roku aktywnie zaangażowana w rozwój kompetencji przedsiębiorczych w środowisku akademickim. Inicjatorka programu Startupownia UMK, realizowanego w ramach Centrum Przedsiębiorczości Akademickiej i Transferu Technologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Na co dzień projektuje doświadczenia edukacyjne, które pozwalają studentom, doktorantom i młodym naukowcom praktycznie nabywać kompetencje przedsiębiorcze — łącząc warsztat dydaktyczny z realnym doświadczeniem biznesowym. Jest autorką wielu ścieżek edukacyjnych oraz programu szkoleniowego wspierającego środowisko akademickie w transferze wiedzy i technologii.
W swojej pracy opiera się na europejskich ramach kompetencji EntreComp, wykorzystując je jako praktyczne narzędzie do projektowania sytuacji uczenia się, w których uczestnicy realnie ćwiczą postawy, umiejętności i wiedzę potrzebne w dynamicznym środowisku zawodowym i akademickim.
Przyświeca jej dewiza zaczerpnięta z twórczości angielskiego poety George’a Herberta:
„Gdzie jest wola, tam znajdzie się sposób.”
Prywatnie — pasjonatka podróży, nieustannie ciekawa świata, entuzjastka idei uczenia się przez całe życie.
prof. Marek Frankowicz
W przygotowaniu.
Autonomia zespołu brzmi świetnie do momentu, w którym ktoś pyta: na podstawie czego ten zespół ma właściwie podejmować decyzje? Naszym zdaniem odpowiedź to liczby. Jeśli ludzie widzą, jak ich codzienne wybory przekładają się na wynik finansowy, przestają oddawać pracę za darmo, sami ustalają sobie cele i biorą współodpowiedzialność za firmę.
Na warsztacie pokażemy, jak zrobiliśmy to w Sente: jak rozłożyliśmy finanse na zespoły, jak wyglądają nasze kalkulatory rentowności i tablice wyników, i co realnie zmieniło się po wprowadzeniu transparentności. Potem czas dla was: w małych grupach spróbujecie naszkicować, jak taka transparentność mogłaby wyglądać w waszej firmie, niezależnie od tego, czy to usługi, magazyn czy produkcja.
Daniel Urban – współzałożyciel Sente, dziś skupiony na strategii firmy i rozwoju nowej generacji produktu, Teneum 7.
Przez lata testowali w Sente wiele praktyk z różnych książek i nurtów – od „Pracować inaczej” Laloux, przez wojskowe „Team of Teams”, po holakrację i Semco. Nie wszystkie się przyjęły, ale wiele z nich na trwałe zmieniło ich kulturę organizacyjną. Eksperymentowali szeroko z zespołami bez formalnego lidera – kiedyś tak pracowała blisko połowa firmy. Dziś niemal wszystkie wróciły do wyboru lidera. „Rozproszona władza bez kogoś, kto bierze odpowiedzialność, to nie wolność, tylko próżnia.”
Złap go na networkingu i zapytaj o: które praktyki z Laloux czy Team of Teams naprawdę się przyjęły, a które nie; zespoły bez formalnego kierownika; przejście z premii na stałe wynagrodzenia zależne od wartości.
Marek Wesołek – współtwórca kultury współodpowiedzialności w Sente.
Od lat rozwija w organizacji środowisko oparte na autonomii, rozproszonym przywództwie oraz pełnym dostępie do danych finansowych. Kluczowe decyzje ogólnofirmowe oddają w ręce reprezentantów zespołów, a otwarte kalkulatory rentowności to codzienne narzędzie pracy. W ramach eksperymentów z samozarządzaniem wdrożyli samoustalanie wynagrodzeń przez zespoły i zderzyli się z pułapką harmonii – chęć uniknięcia konfliktów sprawiła, że podwyżki zaczęły być dzielone po równo. „Źle pojęta równość uderza w najbardziej zaangażowanych, a pełna autonomia wciąż wymaga obiektywnych i jasnych ram.”
Złap go na networkingu i zapytaj o: transparencję finansową i otwarte kalkulatory rentowności w praktyce.
Najważniejszy pierwszy krok
Cel: pomóc uczestnikom — Liderom i Liderkom zmiany, przełożyć ideę organizacji progresywnej na praktyczne, małe i bezpieczne kroki w ich realnym kontekście organizacyjnym i biznesowym
Jak bedzie wyglądał warsztat
Skupimy się na dwóch aspektach – transparentności finansowej i rozproszonej decyzyjności.
Efekt:
Paulina Koperska
Łączy różnorodne kompetencje: twarde doświadczenie finansowo-operacyjne z korporacji FMCG, warsztat rozwojowy i psychologiczny (coaching indywidualny i zespołowy, psychologia procesu, socjokracja) oraz systemowe spojrzenie na organizacje. Pracuje z organizacjami jak z ogrodem naturalistycznym – najpierw poznaje ich naturalne warunki, a potem pomaga wzmacniać to, co dobre, i wyciszać to, co szkodzi. Specjalizuje się w transformacji kultury organizacyjnej, budowaniu świadomości liderskiej i systemowej oraz łączeniu perspektywy „twardych liczb” z perspektywą ludzi i relacji.
Przeszła wiele ról – od specjalistycznych po zarządcze (m.in. Dyrektorka Finansowa Żywiec Zdrój, Prezeska Krynica Vitamin), jest też trenerką i coachem. Doświadczyła różnych kontekstów: międzynarodowej korporacji, polskich firm i własnej działalności.
Jacek Narkiewicz
Prywatny przedsiębiorca od 1990 roku, kiedy ukończył Akademię Morską w Gdyni. Zawsze chciał być kapitanem statku – w praktyce całą karierę zawodową był kapitanem w różnych firmach, ale przede wszystkim kapitanem samego siebie. Prowadząc różne przedsiębiorstwa, dotknął prawie wszystkich obszarów działalności gospodarczej: od osobistej sprzedaży, przez organizację przedsiębiorstwa od podstaw, budowanie zespołu, definiowanie systemu wartości, wizji, strategii i celów firmy, zarządzanie sprzedażą, logistyką, marketingiem i finansami, aż po przeprowadzanie głębokich zmian w organizacji – łącznie z rezygnacją ze struktury hierarchicznej.
Jako konsultant-wolontariusz angażował się w działalność Stowarzyszenia św. Filipa Nereusza w Rudzie Śląskiej, które zajmuje się pracą z dziećmi i rodzinami.
Lean Coffee to spotkanie bez z góry ustalonej agendy. Uczestnicy sami zgłaszają i wybierają tematy, więc rozmowa idzie tam, gdzie jest realna energia grupy.
Przebieg:
Zasady są proste: brak narzuconej agendy, demokratyczny wybór tematów, dyscyplina czasowa wymuszająca konkret zamiast lania wody.
Dlaczego to ma sens
Praktycy turkusu rzadko mają okazję wymienić doświadczenia między sobą bez pośrednictwa prelegenta. Lean Coffee tworzy dokładnie taką przestrzeń: pytania i tematy z sali stają się głównym programem, a uczestnicy wychodzą z konkretami od osób, które mierzą się z podobnymi wyzwaniami.
Rola facylitatora
Chętnie poprowadzę i mogę zadbać podczas o: wprowadzenie, facylitację, pilnowanie czasów wypowiedzi i dynamiki rozmowy.
Mariusz Petlic o sobie:
Współpracowałem z firmami takimi jak Alior Bank, BSH, CodeWise, ComputerLand, eSky.pl, Hurra.com, mBank, Ocado, Systemy Kodów Kreskowych czy UPC. Prowadziłem szkolenia, facylitacje, konsultacje oraz długofalowe procesy rozwojowe – zarówno na poziomie zespołów, jak i liderów oraz HR.
Jestem aktywnym członkiem społeczności praktyków. Współorganizowałem wydarzenia non-profit: ALE Kraków, ALE w Terenie oraz Agile Coach Camp PL.
Równolegle do działań społecznościowych rozwijam ekosystem tematycznych portali poświęconych nowoczesnym organizacjom – od myślenia systemowego, przez transformację organizacji i Agile, po rozwój zawodowy oraz wpływ AI na sposób pracy. To przestrzenie, w których porządkuję wiedzę, łączę różne środowiska i tworzę miejsce do wymiany doświadczeń oraz perspektyw praktyków. Zobacz szczegóły ekosystemu.
Ta działalność pozwala mi pozostawać w stałym kontakcie z realną praktyką, różnorodnymi punktami widzenia oraz wyzwaniami, z jakimi mierzą się organizacje w procesach zmiany.
Prowadzący: Piotr Pilecki i Grzegorz Klimarczyk.
Pokazać ludzką stronę transparentności finansowej: jakie emocje, potrzeby i napięcia pojawiają się, kiedy informacje o pieniądzach przestają być dostępne tylko dla wybranych.
Uczestnik ma zobaczyć, że transparentność finansowa to nie tylko kwestia danych.
To również pytanie: ile prawdy, wpływu i odpowiedzialności jesteśmy gotowi wspólnie unieść.
Piotr Pilecki – współtwórca OŚ EKO, praktyk samozarządzania, autor idei DAsizmu. Wolność i odpowiedzialność traktuje jak dwie strony tej samej monety; w OŚ EKO budują „miękko do ludzi, twardo do biznesu”.
Grzegorz Klimarczyk – współtwórca OpenNexus, autor książki „Firma bez szefa”. Od blisko dekady eksperymentuje z oddawaniem ludziom realnej odpowiedzialności za organizację: praca bez tradycyjnej hierarchii, jawność wynagrodzeń i finansów.
Prowadzący Agnieszka Sybicka.
Liczba uczestników: 10–15.
Cel: zwiększenie świadomości uczestników na temat roli bezpieczeństwa psychologicznego w budowaniu efektywnych zespołów oraz rozwinięcie umiejętności rozpoznawania jego poziomu i wzmacniania go poprzez codzienne zachowania i praktyki zespołowe.
Bezpieczeństwo psychologiczne w zespole nie zaczyna się od deklaracji, ale od codziennych zachowań i doświadczeń członków zespołu. W trakcie warsztatu uczestnicy nauczą się rozpoznawać jego kluczowe wskaźniki i zdiagnozują poziom bezpieczeństwa we własnych zespołach.
Agnieszka Sybicka
Od ponad 12 lat wspieram liderów i zespoły w międzynarodowej firmie z branży odzieżowej w osiąganiu celów biznesowych poprzez rozwój kompetencji, usprawnianie procesów, wzmacnianie współpracy oraz wdrażanie zwinnych sposobów pracy. Prowadzę szkolenia, warsztaty, coachingi, sesje Action Learning oraz projekty rozwojowe wspierające budowanie kultury ciągłego uczenia się, eksperymentowania i pracy nad tym, co wnosi realną wartość. Posiadam certyfikat w obszarze bezpieczeństwa psychologicznego w zespołach, co pozwala mi pomagać liderom w tworzeniu środowisk opartych na zaufaniu, otwartej komunikacji i odpowiedzialności. Wierzę, że bezpieczne środowisko pracy jest fundamentem skutecznej współpracy i rozwoju zespołów.
Ewa Bocian zaprosi nas do eksploracji tego, jak sam(a) doświadczasz bezpieczeństwa psychologicznego i co możesz zrobić, żeby je budować w swoim zespole.
Bezpiecznie nie znaczy wygodnie – jak sprawić, żeby dało się mówić o tym, o czym się milczy?
Tak często deklarujemy otwartość i szczerość, jednak o wiele trudniej jest je naprawdę praktykować. Bazując na moim doświadczeniu pracy z liderami i organizacjami dążącymi do tworzenia środowiska przyjaznego ludziom i skutecznego biznesowo zapraszam Cię do tego, żeby zatrzymać się na chwilę i sprawdzić o czym Twojej organizacji milczy i dlaczego. Być może i w Twoim zespole jest temat, który wisi w powietrzu i nikt go nie porusza. Co powstrzymuje Cię przed powiedzeniem czegoś na głos? Co w Twoim zachowaniu powstrzymuje innych?
Chodzi o to, żeby o błędach, napięciach czy trudnych sprawach rozmawiać wystarczająco wcześnie, zanim doprowadzą do bezsilności, wypalenia, utraty zaufania i realnych strat – relacyjnych i biznesowych.
Wyjdziesz z lepszym zrozumieniem tego, jak pomóc sobie i swojemu zespołowi mówić otwarcie i stworzyć bezpieczne środowisko do efektywnej współpracy.
Ewa Bocian od dekady pracuje z founderami, liderami i zespołami budującymi organizacje oparte na odpowiedzialności, sprawczości i samoorganizacji. Pomaga im dostrzec „niewidzialną architekturę” – dynamikę relacji, nieuświadomione wzorce, blokady w przepływie decyzji – i uporządkować ją tak, żeby współpraca i ownership mogły stać się naturalne. Pracuje indywidualnie z liderami jako sparring partner i coach oraz zespołami nad klarownością ról, odpowiedzialności, procesów decyzyjnych i rozwiązywaniem systemowych zależności organizacyjnych utrudniających realizację celów. Warsztat budowała w szkole Systemic Coaching & Constellations Johna Whittingtona, Deep Democracy Institute, The Conscious Leadership Group oraz programach transformacjyjnych z HolacracyOne, dwarfs and Giants oraz Corporate Rebels. Jest certyfikowaną praktyczką Completion Process oraz praktyczką podejścia do bezpieczeństwa psychologicznego Amy Edmondson.
Pracowała m.in. z Boldare, SYZYGY, Tooploox, Orlińscy, Ragnarson, Verkada, Octolize, Sylius, pomagając im porządkować role, uspójniać procesy decyzyjne, rozwiązywać napięcia i konflikty oraz budować kulturę opartą na odpowiedzialności i feedbacku. Współtworzy podcast „Orientuj się!” o praktykach progresywnych organizacji i świadomym przywództwie
Pięć milczeń, które blokują odpowiedzialność:
Uczestnicy zobaczą, że różne typy milczenia wymagają różnych odpowiedzi: czasem potrzebny jest język feedbacku, czasem zmiana reakcji na błąd, czasem jawne mandaty, a czasem rozmowa o niepisanych zasadach władzy.
Bezpiecznie znaczy sterownie to warsztat o pięciu milczeniach, które blokują zdecentralizowane organizacje: od braku języka i „miłej mgły”, przez lęk przed rozliczeniem, aż po nieformalne weta i niepisane zasady władzy. Uczestnicy zobaczą, dlaczego bezpieczeństwo psychologiczne nie oznacza miłej atmosfery, ale zdolność organizacji do usłyszenia prawdy — także wtedy, gdy dotyczy błędu, niedowożenia, trudnego zachowania albo realnego układu sił.
Sergiusz Żemek o sobie:
Na co dzień pełnię funkcję Interim Managera – mam ponad 15-letnie doświadczenie w zarządzaniu spółkami jako tymczasowy Dyrektor Zarządzający. Specjalizuję się w transformacji przedsiębiorstw, turnaround managemencie oraz międzynarodowym rozwoju biznesu, realizując projekty odzyskania/zwiększenia rentowności, dynamizacji sprzedaży i przemian kultury organizacyjnej w różnych branżach i krajach.
Jako twórca modelu Harmonic Management, opracowałem podejście integrujące wymiar strategiczny, organizacyjny i psychologiczny, pomagając managerom i organizacjom sprawnie osiągnąć trwałe efekty poprzez harmonizację całego systemu, jakim jest organizacja, we wszystkich jego aspektach.
Oprócz wykształcenia ekonomicznego i MBA oraz certyfikatu z zakresu Interim Managementu uzyskanego we Francji, wiele lat edukacji podyplomowej poświęciłem psychologii w organizacji. Ta unikalna kombinacja spojrzenia operacyjnego i głębokiego zrozumienia dynamiki społecznej pozwala mi wprowadzać zmiany w organizacjach na poziomie kulturowym, zapewniając jednocześnie generowanie twardych wyników.
Obecnie reprezentuję też Akthéa Polska, dostawcę usług Interim Management – dostarczając interim managerów do zadań specjalnych w firmach potrzebujących wsparcia w niecodziennych wyzwaniach.
Dzielę się swoją wiedzą jako trener zarządzania, prowadząc szkolenia z diagnozy operacyjnej i transformacji organizacji. Prowadzę m.in. „Advanced Management Training Program” w Polsce, szkolę managerów w zakresie „progresywnych modeli zarządzania w służbie zarządzania kryzysowego” w ramach programu Certyfikacji Interim Managerów we Francji w Institut de Formation au Management de Transition.
Warsztat poprowadzi Aleksandra Góźdź
Liczba uczestników: 10–15.
Cel: zdefiniowanie „zdrowej transparentności”, mocno powiązanej z bezpieczeństwem psychologicznym.
Warsztat ma trzy krótkie rundy, z których każda pokazuje inny sposób pracy z transparentnością – dwie pierwsze uwypuklają problemy, trzecia pokazuje wersję zdrową. Ćwiczenie skonstruowane jest wokół wspólnego przygotowania małej imprezy, na której nie może zabraknąć szarlotki.
Jesteśmy niedużą firmą, ok. 45 pracowników, wszyscy się znamy. Koleżanka odchodzi na emeryturę i chcemy zaangażować zespół w organizację małej imprezy pożegnalnej z jej ulubionym ciastem. Uczestnicy dostają przygotowane skrypty do zapisywania myśli, wrażeń i wniosków – każdy z nich zawiera też inny zestaw informacji: budżet zna tylko jedna osoba, druga jest prezesem i może pytać każdego o wszystko, trzecia wie, kiedy koleżanki nie będzie, ale ma warunki, pod którymi może tę informację ujawnić.
Efekt: na własnej skórze zobaczymy, jak brak transparentności wpływa na otwartość i odwagę w organizacji.
Aleksandra Góźdź
Zwinny człowiek, turkusowy entuzjasta, filozof amator. Przez różne oblicza zwinności, filozofii stosowanej oraz wiedzę z zakresu komunikacji doszła do Turkusu. Pracowała w niedużym banku, w mikro biurze rachunkowym, w spółce działającej na terenie całej Europy, a teraz w korporacji informatycznej. Czerpiąc z tych doświadczeń, promuje ideę zmiany sposobu pracy: wychodząc od Lean, przez TOC, stosując empatię i wiedzę o komunikacji, generuje pozytywną zmianę wokół siebie.